رضوا

عرفان


رضوارضوا
وحیمدیریت
عقلدرباره ما
عشقتماس با ما


فلسفه



عرفان
سخن روز : 


موضوعات: تــاريخ, تـاريـخ و سيـره بزرگـان
نوشته شده در شنبه, ۲۹ بهمن ۱۳۹۰ | نویسنده سيد علي موسوي

امام علی ع:به علم الهدی بگو برایت دعا کند !

بسم الله الرحمن الرحیم

امام علی علیه السلام: به علم الهدی بگو برایت دعا کند !

امروز شنبه ۲۹ بهمن مصادف با ۲۵ ربیع الاول سالروز وفات عالم جلیل القدر و فخر شیعه و معلم امامیه « سید مرتضی علم الهدی » است.

مختصری از احوالات این شخصیت بزرگ را در این سطور بخوانید:

ولادت‏:

ابو القاسم، على بن حسین بن موسى، مشهور به سید مرتضى علم الهدى، که علامه حلى او را معلم شیعه امامیه خوانده است، در سال ۳۵۵ هجرى به دنیا آمد.

نامش على بن حسین طاهر، فرزند موسى، فرزند محمد، فرزند موسى، فرزند ابراهیم، فرزند امام موسى بن جعفر علیه‏السلام است. کنیه‏اش علم الهدى و لقبش ذو الثمانین و ذو المجدین و شریف مرتضى مى‏باشد.

او در یکى از خانواده‏هاى محترم سادات بغداد به دنیا آمد که از جانب پدر و مادر نسبى بس شریف داشت.

لقب الهى‏:

در باره لقب علم الهدى نگاشته‏اند که ابو سعید، محمد بن حسین، وزیر القادر بالله در سال ۴۲۰ بیمار شد. شبى در خواب دید که امیر مؤمنان على علیه‏السلام به او مى فرماید:

«به عَلَم الهدى بگو براى تو دعا کند تا از بیمارى بهبود یابى.»

وزیر عرض کرد: «یا امیر المؤمنین، علَم الهدى کیست ؟»

فرمود: «على بن حسین موسوى (سید مرتضى) است.»

آغاز تحصیلات‏:

برخى از رؤیاها در صداقت و راستى بى‏شباهت به الهام و نوعى آگاهى‏هاى غیبى نیستند. یکى از آن رؤیاها، خوابى بود که شیخ مفید دید که:

حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها امام حسن و امام حسین علیهماالسلام را پیش او آورده و فرمود: «اى شیخ به این دو فرزند من فقه بیاموز».

شیخ پس از بیدارى به حیرت و تفکر فرو رفت. صبح همان شب، فاطمه، مادر سید مرتضى و سید رضى، با خدمتگزاران خود که دور او بودند دو پسر خود، سید مرتضى و سید رضى را که در آن موقع از نظر سن خردسال بودند، پیش شیخ آورده و گفت: «اى شیخ به این دو فرزند من فقه بیاموز.»

شیخ تحت تاثیر قرار گرفت و خواب خود را براى آن بانوى جلیل القدر بازگو نمود و براى تعلیم و تربیت آن دو برادر والا گهر اهتمام تمام به کار برد تا به مقام عالى علم و اجتهاد نایل آمدند و هر دو از ذخیره‏هاى ارزشمند اسلام و از نوادر و نوابغ روزگار گردیدند.

مقام و منزلت‏:

سید مرتضى مردى جامع بود، عالمى که ادیب، متکلم و فقیه هم بود.

آراى فقهى او مورد توجه فقها است. کتابهاى معروف او در فقه، یکى «الانتصار» و دیگر «جمل العلم و العمل» مى‏باشد.

وى نقیب طالبیان در عصر خویش بود. او از نظر منزلت علمى و اعتبار فقهى در مرتبت بسیار والایى قرار داشت که کمتر کسى در آن عصر به پایه آن نایل آمده است.

او پس از شیخ مفید پیشواى فقهى، متکلم و مرجع امامیه در عصر خویش قلمداد مى‏شد.

سید مرتضى یکى از بزرگان فقهاى امامیه و جامع علوم معقول و منقول در عصر خویش بود و در ادبیات و فنون کلام و تفسیر سرآمد اقران بود و آن قدر در علوم اسلامى تبحر داشت که او را مروج مذهب در رأس سده پنجم نامیده‏اند.

او مدت سى سال امیر حاج و حرمین و نقیب الاشراف و قاضى القضات و مرجع تظلمات و شکایات مردم بوده است.

سخن بزرگان‏:

علامه حلى در کتاب «خلاصه» درباره او مى‏گوید:

«علم الهدى رکن امامیه و معلم ایشان بوده و مصنفات او تا زمان حاضر که ۶۹۳ هجرى است، مورد و محل استفاده فرقه حقه مى‏باشند.»

ابن خلکان، یکى از مورخین اهل سنت مى‏گوید:

«فضایل سید مرتضى بسیار است و تالیفات او در دین و احکام مسلمین، شاهدى صادق هستند بر اینکه شاخه آن شجره بوده و از اهل آن خانواده جلیل مى‏باشد…»

سید علی موسوی

در نقل مطالب دیگران امانت دار خوبی هستیم . ولی بیشتر سعیمون بر تولید مطالب جدیده که خدارو شکر تا حالا موفق هم بودیم. لطفا نقد کنید 🙂 یا علی

More Posts - Website

Follow Me:
TwitterFacebookGoogle Plus



برچسب: , ,
| بدون دیدگاه

عقل
عرفانبازگشت به بالاي سايت             وحی پرينت صفحه




رضوا | اخبار | درباره رضوا | تماس با رضوا | رضوا در فيس بوك | رضوا در گوگل پلاس آخرين بروزرساني سايت   جمعه, ۱ خرداد ۱۳۹۴



Powered By Wordpress - Designer: RezaOnline.net
بهینه سازی سایت : سئو