رضوا

عرفان


رضوارضوا
وحیمدیریت
عقلدرباره ما
عشقتماس با ما


فلسفه



عرفان
سخن روز : 


موضوعات: تـاريـخ و سيـره بزرگـان, تــاريخ
نوشته شده در دوشنبه, ۲۴ بهمن ۱۳۹۰ | نویسنده حسن اردشيري لاجيمي

شیخ محمد بهاری(ره)

 بسم الله الرحمن الرحیم

شیخ محمد بهاری(ره)

آیت الله حاج شیخ محمد بهاری قدس الله تربته الشریفه از اعاظم تلامذه و شاگردان آخوند مولی حسینقلی همدانی است، که سالیان متمادی درک حضور او را نموده است، و به درجات کمال فائز آمده است.

مرقد شریفش در بهار همدان، موطن و زادگاه اصلی او مزاری است مشهور و معروف و مورد توجه تمام اهالی محل و همدان می‏باشد.

و معروف است که آن مرحوم از میهمانان خود پذیرایی می‏کند.[۱]

مرحوم بهاری در نجف از ملازمان درس آخوند ملا حسینقلی همدانی گردید و پیوسته ملازم وی بود به طوری که آن مرحوم در حق این شاگرد زبدۀ خود می‏فرمود:

« حاج شیخ محمد بهاری حکیم اصحاب من است

ورود مرحوم بهاری به نجف در حدود سال ۱۲۹۸ق صورت گرفته و او از این سال تا پایان عمر آخوند ملا حسینقلی همدانی ملازم ایشان بوده است.

در مورد شدت ارتباط و علاقه ایشان با استادش دوست و همراه سلوکی ایشان عارف کامل سند عرفان آقا سید احمد کربلائی مطلب زیر نقل شده است:

علامه تهرانی (ره) نقل نمودند که آیت الله علامه طباطبایی قدس سره برای ایشان فرمودند؛ که استاد ایشان مرحوم آیت الله حاج میرزا علی آقا قاضی رضوان الله علیه می‏‏فرمودند: استاد ما مرحوم آقا حاج سید احمد کربلائی قدس الله نفسه می‏فرمود:

«ما پیوسته در خدمت مرحوم آیت الحق آخوند مولی حسینقلی همدانی بودیم و آخوند صددرصد برای ما بود. ولی همین که آقای حاج شیخ محمد بهاری با آخوند روابط آشنائی و ارادت را پیدا نمود، و دائماً در خدمت او تردد داشت؛ آخوند را از ما دزدید.»[۲]

مرحوم آیت الله العظمی آخوند ملا علی معصومی همدانی از یکی از شاگردان ایشان نقل کرده‏اند که گفت:

« نزد مرحوم بهاری درس اخلاق می‏خواندیم پس از چند جلسه یک روز به محل درس مراجعه کردیم. مرحوم بهاری فرمود: دیگر درس نیست، عرض کردیم چرا؟ فرمود: آیا در طی این مدت تغییر حال در خود مشاهده کرده‏اید؟ اگر نکرده‏اید؟ طبیب را عوض کنید.[۳]»

مرحوم شیخ جواد انصاری همدانی که خود از اهل سلوک و معرفت بودند و در همدان سکونت داشتند پیوسته برای زیارت و استمداد از روح مرحوم بهاری به بهار می‏رفتند و چه بسا این مسافت را که حدود ۱۹ کیلومتر است را پیاده طی می‏کردند.[۴]

عارف بزرگ شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی در مورد مرحوم بهاری می‏نویسند:

«این حقیر فقیر کثیرالتقصیر را با مرحوم آقا شیخ محمد بهاری قدس سره مودّت و ارادتی بود، به این معنی که چند روزی در نجف به خدمتشان رسیدم و خیلی اظهار مرحمت فرمودند، و پس از چند روز که حقیر عازم اصفهان شدم، تعلیقه‏ای به حقیر مرقوم فرمودند که در آن نوشته بودند:

اگر وصیت به تو نویسم، زیره به کرمان فرستادن است و اگر وصیت از تو بخواهم فالوده پیش هالو نهادن است، و پس از اندکی فوت نمودند.»[۵]


۱-علامه تهرانی،توحید علمی و عینی، ص۱۷

۲-علامه تهرانی،توحیدعلمی و عینی،ص ۱۷

۳-دایره المعارف تشیع،ج۳،ص۵۱۲

۴-مقدمه تذکره المتقین چاپ انتشارات نهاوندی/ص۲۶

۵-نشان از بی نشانها،علی مقدادی اصفهانی،ص ۵۳۰



برچسب: , ,
| بدون دیدگاه

عقل
عرفانبازگشت به بالاي سايت             وحی پرينت صفحه




رضوا | اخبار | درباره رضوا | تماس با رضوا | رضوا در فيس بوك | رضوا در گوگل پلاس آخرين بروزرساني سايت   دوشنبه, ۷ بهمن ۱۳۹۲



Powered By Wordpress - Designer: RezaOnline.net
بهینه سازی سایت : سئو