رضوا

عرفان


رضوارضوا
وحیمدیریت
عقلدرباره ما
عشقتماس با ما


فلسفه



عرفان
سخن روز : 


موضوعات: آداب معاشرت, عـرفـان و اخـلاق
نوشته شده در جمعه, ۱۸ آذر ۱۳۹۰ | نویسنده سيد مهران

من غیبت نمی کنم چون …

بسمه تعالی

من غـیـبـت نمی کنم چون …

آیت الله مجتهدی رحمه الله فرمودند:

–        « غیبت می کند و می گوید : «من دیده ام که می گویم ! اگر ندیده بودم که نمی گفتم . » همین که دیده ای غیبت است ، تازه اگر ندیده بگویی که تهمت است . همین که دیدی نباید بگویی . ستّار باش . خداوند ستّار العیوب است . اگر هم چیزی دیده ای یا می دانی نگو !! بعضی ها می گویند : «غیبتش نباشد ، فلانی اینگونه است . »غیبتش نباشد دیگر چیست ؟ »[۱]

ایشان در مورد غیبت کردن شخص مرحوم فرمودند:

–        « گاهی شنیده ام که می گویند : « خاک برای فلانی ( شخص مرده ) خبر نبرد ،خیلی مال دوست بود یا خیلی مغرور و متکبر بود و … . » حال بجایی رسیده که غیبت مرده را می کند . اتفاقاً پشت سر مرده غیبت کردن چند برابر گناه دارد .حدیث داریم که می فرمایند : « مرده هایتان را به خیر یاد کنید . » اگر آدم بدی هم بوده ، شاید خداوند از او گذشته باشد . اگر شخص زنده باشد باز حداقل می شود از او طلب حلالیت کرد ، اما شخص مرحوم چه ؟ حلالیت گرفتن مشکل و حتی شاید غیر ممکن باشد ، لذا پشت سر مرده غیبت کردن بسیار گرفتاری دارد . همیشه مرده ها را به خوبی یاد کنید ، هر چند که بد بوده باشند . مانند خداوند که ستّار العیوب است ماهم باید عیب مردم را بپوشانیم .

 حضرن علی (ع) در حدیثی می فرمایند : «شنونده غیبت ، یکی از دو غیبت کننده است . »

عزیزان با درک حدیث بالا متوجه می شیم که اگر غیبت کننده نباشیم اما به غیبت دیگران گوش بدیم ما هم مثل فرد غیبت کننده ایم . حالا این سوال برای عده ای پیش می آید که ما باید چیکار کنیم ؟ مثلا یکی از بزرگان فامیل کنار ما نشسته و شروع می کنه به غیبت ! ما هم نمی تونیم در حین حرف ایشون بلند شیم بریم یا جلوی همه بهشون تذکر بدیم ، این کار دور از ادبه ، حالا چه کنیم ؟ باید در این مورد بگم که اولاً دین اسلام در این موارد تاکید کرده است که : « حتی المقدور ، موضوع را بجای نکشید که مخلوط به غیبت بشه آخر بعضی حرفا بوی غیبت می ده و شخص عاقل و بالغ ( مثل بنده !! ) در حین بحث ها متوجه می شه که آخر بحث به غیبت می رسه ، پس می شه موضوع رو ناگهانی یا آهسته آهسته تغییر داد . اگر شرایط طوری بود که دیگه نتونستید موضوع رو عوض کنید ، میشه یک کلک حرفه ای زد ، مثلا میشه یک کلک حرفه ای زد ، مثلاً صدای موبایلتون رو در بیاورید انگار که داره زنگ می خوره زنگ می خوره و به بهانه اون بلند شید برید بیرون همچنین دوستان خاطرتون باشه که مدتی از اون مکان دور باشید تا اون شخص غیبت کننده حواسش از بحث پرت بشه ! گاهی هم می تونید به آرومی و با لبخند تذکر بدید ( با پنبه گردن ببرید ! ادبیات قوی همینه دیگه … !! ) مثلا همین که احساس کردید می خواد فرد شروع کنه به غیبت یا داره غیبت می کنه بش بگید : « برادر ، پدر ، پدر بزرگ ، مادر بزرگ ( … ) دنیا غیبته ها ! نمی تونیم اونور ( منظور آخرت ) جواب بدیما ! بعضی از افراد فهمیده هستند که تا اشاره ای بهشون می شه دست از غیبت بر می دارن اما بعضیا ما شاءالله ول کن نیستن از غیبت گفتم یاد یه خاطره افتادم :

« تو ماشین نشسته بودیم که یکی از بغل دستی های من شروع کرد با راننده غیبت کردن ، اول راننده بحث رو عوض می کرد و به چیز دیگه ای اشاره می کرد اما انگار نه انگار … یکم که گذشت راننده به شخص غیبت کننده تذکر داد که داره غیبت می کنه اما باز هم هیچ ! دست آخر تا غیبت کننده حرفشو قطع کرد تا نفسی چاق کنه و ادامه بده راننده سریع رادیو ماشین رو بلند کرد تا دیگه شخص ادامه نده ! شخص فهمید که منظور راننده از اون کار چیه و ساکت شد . حالا شاید تو دلش از راننده ناراحت شده بود ولی دیگه اینجا اسلام حکم می ده که هر جوری که شده مانع غیبت بشید . (حالا برای سلامتی رانندهه ، صلوات محمدی ! ) غیبت نشانه منافق : حضرت علی (ع) می فرمایند :

 «غیبت نشانه منافق است . »

یعنی چی آقا ؟ یعنی اینکه کسی که نماز اول وقت می خونه ، قران می خونه ، روزه می گیره پشت بندش یک ریز غیبت می کنه انگار که وقتش رو تلف میکرده .

منافق یعنی چی ؟ مشرک یعنی چی ؟

ببینید عزیزان معنا منافق از مشرک بد تره ! مشرک یعنی کسی که خدا رو کلاً قبول نداره ! و اسلام ، اما منافق کسیه که هم خدا رو قبول نداره و هم بین ظاهرش رو شبیه مسلمان ها می کنه و به عبارتی آدم دو روئیه.  حیفه واقعا مثلا آدم شصت سال از عمرشو روزه بگیره ، نماز بخونه ، قرآن بخونه ، صبح های جمعه زیارت سید الشهدا بخونه اما هیچ کدوم بدرد آخرتش نخوره ! می دونید یعنی چی ؟ اگه یه خورده بهش فکر کنید معناش واقعا وحشت ناکه ! خیلی وحشت ناک ! خدا نکنه ما جزء این دسته باشیم ! ( این دفعه سلامتی آقا سید مهران صلوات ، هر کی نفرسته انشاء الله اینترنتش قطع شه!

 خوراک سگان دوزخ :

حضرت علی (ع) می فرمایند : « غیبت خوراک سگان دوزخ است ! »

اَه ، اَه ، آقا نمی ارزه غیبت کنیم بعد تو دوزخ سگ بشیم ها ! نه جرمی ! یکم بهش فکر کنید ، مثل این سگای ولگرد خیابون که هر گند و کثافتیو برا رفع گرسنگی می خورن اَه ، اَه ، … ! این حدیث دیگه توضیح نداره ! همین الانش هم حالت تهوع بهم دست داد وای به حال اینکه بخوام قشنگ توضیح بدم ( اِ… اِ… چی شد ؟ … آقا یه نایلون بده صندلی عقب … !! )

عاقل کیست ؟

حضرت علی (ع) می فرمایند : «عاقل کسی است که زبانش را از غیبت نگاه دارد . »

برادرا ! همه ما عاقلیم نه ؟ من که به خودم شک پیدا پیدا کردم ! نخند آقا ، دارم جدی میگم ! منظور از عاقل اینجا عاقل معنویه ها نه عقل دنیوی ! خیلی ها هستن واقعا بهره هوشی شون فوق العادس ولی بی عقلن (اِ ، اِ چرا همه اینجا دارن منو نیگا می کنن ! چیه مگه آدم ندیدین ؟ ) .-.-.-.-.-.-.-.-.-. !

حضرت علی (ع) : « کسی که حریص و معتاد باشد به غیبت دیگران ، مردم دشنامش دهند و لعنش فرستند ! » آقا هیچ چیز بدتر از نفرین مظلوم نیست تو دنیا !

تو سلسله درس های اخلاق ، مرحوم آیت الله مجتهدی هم بارها این موضوع رو تأکید می کنه ! بابا هیچ چیز بدتر از نفرین مظلوم نیست ! مظلوم کیه ؟ کسیه که داری پشتش غیبت میکنی ! آیا میدونیم با این کار ممکنه فرد تو جامعه خراب بشه و به چشم بد بهش نیگا کنن! اونم بخاطر ما !! ممکنه بنده خدا هیچ کاره باشه ها ولی بخاطر قضاوت های بیجا و نادرست ما داره آبروش دستی دستی می ره !

نهی از غیبت مردم

{نهج البلاغه _ خطبه ۱۴۰ } :

–        « رواست که به گنه کاران ترحم کنند و شکر این نعمت گذارند ، که شکر گذاری آنان را از عیب جویی دیگران باز دارد ، چرا و چگونه آن عیب جو عیب برادر خویش گوید ؟ و او را به بلایی که گرفتار است سرزنش کند ؟ آیا بخاطر ندارد که خدا چگونه او را بخشید و گناهان او را پرده پوشی فرمود ؟ چگونه دیگری را بر گناهی سرزنش می کند که همانند آن را مرتکب شده ! یا گناه دیگری انجام داده که از آن بزرگ تر است ؟ به خدا سوگند ! اگر خدا در گناهان بزرگ عصیان نکرده و تنها گناه کوچک انجام داد ، اما جرأت او بر عیب جویی از مردم ، خود گناهی بزرک تر است . ای بنده خدا ، در گفتن پشت سر کسی شتاب مکن ، شاید خدایش بخشنده باشد ، و بر گناهان کوچک خود ایمن نباش شاید برای همان کیفر داده شوی ، پس هرکدام از شما که به عیب کسی آگاه است ، بخاطر آنچه که از عیب خود می داند باید از عیب جویی دیگران خود داری کند ، و شکر گذاری از عیوبی که پاک است او را مشغول دارد از اینکه دیگران را بیازارد .»

 عزیزان با مطالعه خطبه ۱۴۰ نهج البلاغه در بالا ، ۲ نکته اساسی دستگیرمون می شه :

اول اینکه : از گناه گنه کاران بگذرند و به آن ها ترحم کنند و همچنین شکر نعمات خداوندگار کنند ، که شکر گذاری آن ها موجب می شود که از عیب جویی دیگران دست بکشیم ! گاهی وقتا می شنویم تو مجالس که یکی از خانوم ها دیگری رو صدا می زنه و میگه : فلانی . . . . . بیا بشین از خیلی وقته غیبت نکردم یکم غیبت کنیم ؟!! آدم متوجه می شه که این جور آدما از غیبت دارن نهایت لذت رو می برن . منظور حضرت علی (ع) هم دقیقاً همینه ، وقتی که میگه : « شکر گذاری شما در برابر خدا ، شما را از عیب جویی دیگران باز می دارد . » یعنی حداقلش خیال شیطان رو ازتون دور نگه می داره تا هی شما رو وسوسه نکنه برا غیبت و یا . . .

دوم اینکه : اگر درباره اخلاقیات ، خصوصیات و یا رفتار بد و غیر شرع و ناپسندی که هر مسلمون و یا مومنی در گذشته داشته یا الان هم داره نباید در بین دیگر افراد جامعه صحبت و به گوییش در خطبه فوق خوندیم که : « شاید خدایش بخشنده باشد ! »یعنی چی ؟ یعنی خدا با اون عظمت ، با اون عقل و حکمت و با اون قدرت و توانایی گناه اون بندش رو بخشیده و یا حداقل اگه نبخشیده آبروش رو در ملاء عام نریخته ، حالا ما کی هستیم که میایم از عیب های برادر دینیمون می گیم ؟ عظمت مون ، اندازه عظمت خداس ؟ عقل و حکمت و علممون بیشتر از خداست ؟

آخه چی داریم که به خودمون اجازه می دیم تو کار دیگران دخالت و یا از اون عیب جویی کنیم . بابا ، خدا با اون عظمت ، آبروشو نریخته ، حالا تو بنده ای که هیچ یک از صفاتت اندازه صفات خدا نیست میایی آبروی بنده خدا رو می بری ؟

همیشه وقتی می خواین از یکی غیبت کنید یا بدگویی شو تو یه جمع بکنید ، اول خودتون رو بذارید جای اون برادر دینیتون ! دوست دارید عیبتون رو تو جمع اقوام و دوست و آشنا بگه ؟ همه رو نسبت به شما بد بین کنه ؟ به علاوه ، ما معصوم هم نیستیم که بگیم از کدوم عیب و ایراد ما می خواد بگه ! عزیزان خواهش می کنم ، بخاط بزرگی عمو مهران ( ! ! ! ) غیبت بردار دینیتونو جای دیگران نکنین . خواهش می کنم !! ( هر کی به این نصیحت عمل نکند … خوب عمل نکرده دیگه !! … نه آقا ، اون دنیا دهنش … ( بوق ق ق ق ) … میشه ها ! حواستون جمع باشه ! )

درباره نهی از غیبت :

{ نهج البلاغه ، خطبه ۱۴۱ } :

–        « ای مردم ! آن کس که از برادرش اطمینان و استقامت در دین و درستی راه و رسم را سراغ دارد ، باید به گفته مردم درباره او گوش ندهد ، آگاه باشید ! گاهی تیرانداز ، تیر افکند و تیرها به خطا می رود ، سخن نیز چنین است ، درباره کسی چیزی می گویند که واقعیت ندارد و گفتار باطل تباه شدنی است . خدا شنوا و گواه است . بدانید که میان حق و باطل جز ۴ انگشت فاصله نیست !! (اصحاب معنی آن را پرسیدند ، امام (ع) ۱ انگشت را کنار گوش و انگشت دیگر را در کنار چشم گذاشت ) امام (ع) فرمود : باطل آن است که بگویی شنیدم و حق آن است که بگویی دیدم !!  »

عزیزان خطبه فوق خیلی ساده و روانه و در عین حال هم بسیار پر محتوا است که خیلی وقت و دقت می طلبه تا بشه کامل مطالب اخلاقی رو از استخراج کرد . در این خطبه (۱۴۱)حضرت علی (ع) ابتدا تأکید دارند که به حرف های مردم درباره دیگران گوش ندهید یا حداقل آن ها را باور نکنید ، چون ممکنه مثلا شخص غیبت کننده از شخصی بدش بیاد و یا مشکلی داشته باشه بعد بیاد و جای شما و از اون بد بگه ! خب قطعا اگر بخوایم خیلی مثبت اندیش ( !! )باشیم ، حداقل نصف حرف هاییکه درباره اون شخص می زنه دروغ و الکی ایه و عزیزان دقت کنید ، اگر پشت کسی حرف راست و درست بزنید غیبته ! اما اگه بخایم یه ذره پیاز داغشو زیاد کنیم ( !!! ) میشه تهمت ها ! حواستون جفت باشه یه وقت سرتون کلاه نره ! سخن پایان : ای عزیزان ، دم همتون گرم بخاطر اینکه مطالب رو خوندین خدا انشاء الله خیرتون بده، انشاء الله که خداوند عزم قوی بهتون عطا کنه تا بتونین به نصایح پیامبر اکرم (ص) و ائمه اطهار (ع) عمل کنید . لطف کنید این حکایات و داستان ها رو برا دوستان ، آشنایان ، اقوام ، همسایه پشتی ،راستی و . . . تعریف کنید و یا دعوتشون کنید تا بیان از وب سایت ما دیدن کنن .

و السلام علیکم و رحمه الله و براکاته سید مهران .


[۱]. کتاب طریق وصل، انتشارات صیام، آیت الله مجتهدی رحمه الله.



برچسب: , , , ,
| بدون دیدگاه

عقل
عرفانبازگشت به بالاي سايت             وحی پرينت صفحه




رضوا | اخبار | درباره رضوا | تماس با رضوا | رضوا در فيس بوك | رضوا در گوگل پلاس آخرين بروزرساني سايت   جمعه, ۱ خرداد ۱۳۹۴



Powered By Wordpress - Designer: RezaOnline.net
بهینه سازی سایت : سئو